SENİ DÜŞÜNÜRKEN

        SENİ DÜŞÜNÜRKEN

Sırılsıklam ıslanırken eşkıya eşiğinde
Yarınlar kavgada dirilir
Duygularımız toprağı ıslatır,
tohumu ıslatır, taşı deler.
Annelerin gözyaşı yarına çiçek
ölüm yüzüme gülecek
Seni düşünürken.
Düşün ki namlunun lüverinde bir kelebek
Dar ağacı ortasında bir çicek.
Ay ışığını geceden kopardılar
Yıldızların alı solmuş
Şafaklar maatem havası
Dirilmeliyiz, dayanmalıyız , direnmeliyiz
Sabaha sahip çıkmalıyız
Anneler dün ağlıyordu bu günde ağladı çocuk.
Yarınlar ağlamasın
Ağlamak ağlatanı ağlatacak çocuk.
Mesele ekmek, Memleket, özgürlükse
Mesele bağımsızlık, insanca yaşamaksa
Kavgayı kinle büyüten değil
Öfkeyi karanfille gülümseten olmalıyız.
Başımızı kumdan, yarınları uykudan ayırmalıyız.
Sabi bir çocuk sesidir işitilen ses
Elbette onurludur bu yolda kesilen nefes.
Eriyip mum olur karanlık düşünceler
seni düşünürken.
Nerede anlamsız havlayan bir köpek görsem
ülkemdeki işbirlikçileri
Nerede elma şekerine susmuş bir çocuk görsem
teslimiyetcileri
Nerede suskunluğunu yitirmiş bir eylemci görsem
seni hatırlarım.
Şurama dokunan bir çocuk eli
Bir ölümüz bin diriden değerli
Devrimin ruhu depreşir, ölüm dirilir
Seni düşünürken.
Ağlamak bizim neyimize
Anneler güvercin vurulup düşerken ağladı çocuk.
Seni düşünürken gülerim çocuk.
Seni düşünürken ekmeği ikiye bölerim çocuk....
Mehmet Güven- İZMİR